سال گذشته همچین موقع هایی بود که خبر دادن شهرمون پنج تا مهمون ویژه داره …

پرسیدیم کارشون چیه ؟

اسمشون چیه ؟

هنرشون چیه ؟

از کجا اومدن ؟

جواب اومد :

کارشون … از جان گذشتن و دفاع از میهن!

نامشون … گمنامی!

هنرشون … شهادت!

وقتی پرسیدم از کجا اومدن؟ گفتند … نزد خدای خود روزی میخورن … ! میخکوب شدم … !

مهمانهای عزیزی بودند … تمام شهر محیا میشد … برای استقبال از شهدای گمنام … محل ملاقات پارک شهر انتخاب شد…

همه آمده بودند … مردم سنگ تمام گذاشتند …

بعد از چندی یکی از مهمانها خودشو معرفی کرد ! اصلا مهمان نبود … خودش صاحب خانه بود…

شهید بزرگوار دهقانی . . .

حال ما معجزه شهید را دیدیم… حضور مردم را دیدیم …

و اینک افسوس که !

 نزدیک به یک سال است که از خاک سپاری شهیدان میگذرد ولی دریغ از طراحی یک نماد  یا سایه بان زیبا و با مفهوم برسر گلزار شهیدان گمنام …

مسولین محترم! 

که هر چه دارید از همین شهداست …. روی سخنم باشماست !

 بشتابید ! فقط دو ماه دیگر باقیست … تا سالگرد قهرمانهای گمنام …

شادی روح شهدا صلوات

امضاء: پسته خندون

منبع :سایت اردکان گویا